كتاب سلفیت میان موافقان و مخالفان ابو نعيم الاصبهاني

سلفیت، بي‌آنكه بر گروه يا جماعت مشخصي از پيشينيان اطلاق شود، به مفهوم همه گذشتگاني است كه داراي تقدم زماني هستند؛ يعني در گذشته به دنيا آمده و رفته‌اند؛ حال چه خوب و نيكوكار بوده‌اند و چه بد و بدكار. اما وقتي از سلف صالح بحث مي‌شود، منظور صحابه، تابعين و نسل نيكي هستند كه پس از آنها آمده و از آنان به‌خوبي پيروي كرده‌ان سلفي، بدين معنا نيست كه هر آن كس كه خود را به سلف منسوب مي‌كند، حتما پيرو منهج و روش آنان است؛ از اين‌رو سلفيت، گروه و يا جماعت خاصي نيستند؛ چنانكه سلفيت بر خلاف پندار برخي مرحله‌ي زماني ويژه‌اي نيست كه آمده و گذشته باش بلكه سلفيت، به معناي پيروي از سلف صالح در تعامل با كتاب خدا و سنت رسول‌ الله صلی الله علیه وآله وسلم مي‌باشد .